God is the fountain of gladness...

...Over hill and Dale and mountain range,

In temple, church, and mosque,

In Vedas, Bible, Al Koran

I had searched for Thee in vain.

Like a child in the wild forest, lost.

I have cried and cried alone,

'Where art Thou has gone,

My God, My Love?

The Echo answered, "GONE"

Everyone has their own idea of god and love and all that crap. This version represented here is an awful negotiation; because to choose between a chicken and egg or a coconut and a coconut tree or Rain and rain forest and to stop all the nonsense of doubts behind the origin of the universe and all the creeds and gods which came afterwards, I would like to define LIFE as the live state of energy and motion. Not the property of any mysterious entity. More than belief, I like to know the synchronized matter, the empty spaces within and outside. My philosophy of life is  FEAR-NOT. 

Like a fish without a bicycle, let me fuck you with some truth here to re-awaken you. GOD is not the object of perception. GOD is a word that expresses the amidst REALITY inside every BEING.  It is the CERTAINTY within.  Thy hope to do entity inside.  The form following the function of what. A connection, the DEPENDABILITY of atoms with the empty-fucking-space and all. 

The potential tension between US and THEM. A symbol powered by people. The miserable HELL inside our heads! The reflections of our own reality. The variations of UNTOLD bla bla bla

...I want to know if you are willing to live, day by day, with the consequence of love and the bitter unwanted passion of your sure defeat. I have read, in that fierce embrace, even the gods speak of God... 

The thing is, we are MOVING away from what we are now to how fucked up we are at the very next moment. Like we know what we are and know not what we might be in the future. With this JOURNEY arises the question of the beginning and end of the 'ME' and the 'OTHER'. Sometimes life just sucks up  a 'NEITHER-NOR'. 

The fucking ignorance, we desire.  Desire fucks us in and out. Don't be a greedy ASSHOLE, DBAGA! The poised humanity is searching for a mentor and who is god other than the one who is reawakening their wisdom ? 

God is the knowledge, and the one who spreads it. God is the one who gives attention, the man who sit down and listen.... 

"Is man one of God's blunders? Or is God one of man's blunders?"

You are right, said no TRUTH seeker! Tormented mind seeks for HOPE. Like a shining light, the soul gives out the radiant energy projecting reality which is geometrically convincing. But the UNENDING circle again and again making us LAUGH about the 'stupid' issues we face.  The variations of one of such things is, eventually the no idea  of 'whys' sums so fucked up to the UNSEEN Chaos!  The hole we are digging centuries back, returns smiling and saying, DBAGA. Then, time set everything UP and the whole harmonic drama of the microbial festival UNTRY it with the ease of awe-so-me!  Now it is more than a whine, and who BROKE the freedom they offer and thus started a fucking a chain reaction! How can you NEGOTIATE once you offered it?

How can we comfort ourselves when Life is the awful reflection of what we wish to be... 

DEAD ARE ALL THE GODS; NOW DO WE DESIRE THE OVERMAN TO LIVE.

Lovesick Sunset

“ This evening, it’s raining, as never before;

This evening is sweet. Why shouldn’t it be? 

It is dressed in grace and suffering; it is dressed as a woman”

Don’t know where he found the strength to finish it up, to move away from her arms absolutely free, dealing with his own luck, laughing at his chances and the dust he carry. At the end the backlash of his struggles, end up inside, dammed up within, leaving blows and cracks and lots of pain. Don’t know, it confuses a hell lot. The roads he traveled, the people he met and the places he visited giving him absolute meaninglessness, just like the words that slipped out of the tongue. To hide from all, lost and trashed inside out, leaving all the miracles of being a man, to be in absolute peace, to be with the hidden truth; where should he dig his next?  The lovesick sunset, was so damn weird.

“With so many feet the poor thing, and it cannot even sort itself. And, seeing it astounded in such a moment, today that traveler has given me such sorrow.”

The dark furrows inside, waiting for the right time to gulp each other. The two folded man, the real and unreal times it drags him out of the way, the exclusiveness it spread within. But the love at hate burns the other half, took him away from the bliss, from the vision he had. The river of confusion doesn’t exist. A flow; a movement is life. He is his invisible ego searching for the absolute reason. He found it many times, within her skin, inside the soul.  Her green heart, wild soul and the taste of her lips was just another unconscious. The pain was his hidden poetry. No one can feel it, no one can heal it.  It’s an absolute organic shit.

...And man . . . Poor . . . Poor! He turns his eyes, as when a slap on the shoulder calls us; he turns his crazed eyes, and everything lived is dammed up, like a pond of guilt, in his gaze...

The redemptive roads took him away, from the unwanted sorrows. Her love was just another heraldic lark. For his unattainable mission has yet to begin, he should laugh now. He should laugh at all the heroic bullshit happened so far. And he should realize that it’s just another game of fear that tickle the reality. The right time is now; the right time will take it, the right will spoil and at the right time, he will find himself in the middle of nowhere without the soul without any mass.  For the right time coming, there exists a distance between the equal halves.  Dear eternal beloved, for the distance that you kept between, for the love that seems unreal.  He will come to see you passing through the wind that betray the path.   He will be estranged with his untouched mellows. Today, he will eat his sorrows. Tomorrow he will eat his worries. And the days coming after, he will eat himself and his steadfast blindness.  He laughed a hell lot, unable to cry.  The street; the road; the pain and the hidden madness.

...What will you be doing at this very hour, my sweet  Andean Rita,
 Of the wild reed and the dusk berry; 
Now that Byzantium smothers me, and that blood dozes
Like insipid brandy, inside me.......

I'm a Kid of your Love

You make all men sing,

The words they don't say

You, a real soul of beauty.

In your love, the self keeps sagging.

You are an angel, you heal the screamers.

You make men realize,

The incautious inside.

Your thoughts are emerald,

Your eyes light an ocean inside.

The dreams turned color in your love,

Your words speak out the saffrons of the soul.

Your presence builds up,

the courage of a man.

You. Bloody you,

The essence of my glory.  

അരണ

തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക്  ട്രെയിൻ യാത്ര പതിവുള്ളതല്ല. പോകേണ്ടി വന്നതാണ്. സുബിൻ കൂടെയുണ്ട്. തിരക്കില്ല. ദൈവാധീനം! നിരീശ്വരവാദി മുകളിലേക്കു നോക്കി ചിരിച്ചു. പുച്ഛം ! 

"മോനെ..  ഒരു പത്തുരൂപ ഉണ്ടാവുമോ കയ്യിൽ, ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ആണ്. "

"അല്ല! ഉറപ്പാണ്‌! ഇതുകുറെ കണ്ടതാണ്. 'ദയനീയം' ഇല്ല . 'മദ്യ'പൻ അകത്തുണ്ട്. കയ്യിലെ പ്ലാസ്റ്റിക്‌ കവർ സംശയം ഉളവാക്കുന്നു. പല്ലിൽ വലിച്ച ബീഡിയുടെ പുകകറകൾ. കണ്ണിലേക്കുള്ള സൂഷ്മമായ നോട്ടം. ഇയാൾ പറയുന്നത് മുഴുവൻ കള്ളമാണ്. ഇയാൾ അർഹനല്ല! മനസ്സിന്‍റെ റാത്തൽ സ്പന്ദിച്ചു! "

"ഞാൻ മദ്യപിക്കും. ജോലി ഒന്നും ഇല്ല. വീട്ടിൽ കുറച്ചു റബ്ബർ ഉണ്ട്. ഭാര്യയുമായി വഴക്കാണ്. പക്ഷെ ഇതു ഭക്ഷണം കഴിക്കാനാണ്. രണ്ടു പൊറോട്ട. വിശന്നിട്ടാണ്. ഉണ്ടെകിൽ തെരണം. ദയവായി... "

"കള്ളൻ! ഇയാൾ പഠിച്ച കള്ളനാണ്. കണ്ണുകളിൽ ചൂഴ്നിറങ്ങാൻ ഇയാള്ക്കറിയാം. അനുകബയെ ആകർഷിക്കാൻ ഇയാൾ സമർഥനാണ്! അതിനൊത്ത രൂപവും. വിപ്ലവം തിളയ്ക്കുന്ന കണ്ണുകൾ! യുക്തിബോധo നടുവീർ പെട്ടു."

ഓട്ടകയ്യാണ് നിന്‍റെ! അമ്മ എപ്പോളും ഓർമിപ്പിക്കും. അമ്മ പറയുന്നത് ഓട്ടകയ്യിൽ കാശുനില്ക്കില്ല എന്നാണ്. എന്തു സാമാന്യബോധം ആണു അതിനുള്ളത്? പക്ഷെ സത്യം അമ്മ പറയുന്നതാണ്! ഇതെന്തു കുന്തം? ചുമ്മാ മനുഷ്യനെ പേടിപ്പിക്കാൻ...നിരീശ്വരവാദി സടകുടഞ്ഞു! പിന്നെ അടങ്ങി. അഹത്തിൽ നിന്നു സത്യത്തിലേക്ക് ഏതു വഴിയാണ് തുറക്കേണ്ടത് ? ചോദിച്ചു നോക്കാം. ഇയാൾക്ക് അറിയാമെങ്കിലോ ! 

" 10 രൂപയ്ക്കു രണ്ടു പൊറോട്ട കിട്ടുമോ ? "

സുബിനെ നോക്കി. ഒന്നും വ്യക്തമാക്കാതെ സുബിൻ ചിരിച്ചു. 

“അറിയാൻ വേണ്ടി ചോദിച്ചതാണ്.പൊറോട്ട കഴിച്ചിട്ട് കുറെ നാളായി. മതിലിൽ   ഒട്ടിചിരിക്കുന്ന    സിനിമ പോസ്റ്ററുകൾ, പോറോട്ടയെ  ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പണ്ട് പാലായിൽ പത്തുരൂപയ്ക്കു രണ്ടു പൊറോട്ടയും സാമ്പാറും കഴിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു വർഷത്തോളം അതായിരുന്നു പ്രഭാതങ്ങൽക്കു നിറമേകിയത് . അന്നു ഗ്യാസിനുo പെട്രോളിനും സ്വർണതിനും ഇന്നത്തെ വിലയുടെ പകുതിയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഇന്നും പത്തു രൂപയ്ക്കു രണ്ടു പൊറോട്ട കിട്ടുമെങ്കിൽ അതു ശെരിക്കും എടുത്തു പറയേണ്ട ഒരു വസ്തുത തന്നെയാണ്. അതുകൊണ്ടു ചോദിച്ചതാണ്. അല്ലാതെ പുച്ഛം ലെവലെശമില്ല. മുഖം മനസ്സിന്‍റെ കണ്ണാടി ആണെന്നു വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസം ഉണ്ട്! അനുഭവം ആകണമല്ലോ ഗുരു !”     

“ സ്മാർട്ടാനെല്ലൊ. നല്ല കണ്ണുകൽ. സഹായിക്കണം. ജോലി ചെയ്യുകയായിരിക്കും  അല്ലെ. ഉണ്ടെകിൽ തെരണം. ദയവായി "

സുബിൻ ചിരിച്ചു. 

" ഇങ്ങനെ ഇന്നു എത്രപേരോട് ചോദിച്ചു ? കാശുതന്നാൽ ഇനി ആരോടും ചോദിക്കാതിരിക്കാമോ? "

"എവിടുന്ന്. വേറെ പണിയൊന്നും ഇല്ലേ? കുറെ കാശു പോയതല്ലേ. ഇനിയും കളയണോ ? പണ്ടാരമടങ്ങാൻ! "

പത്തു രൂപ കൊടുത്തു. ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ നന്ദി പറഞ്ഞു. ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പോയിതെരാൻ ആവശ്യപെട്ടു. അയാൾ പോയി. കുറച്ചു മാറി വേറൊരാളോട് കൈനീട്ടുനത് കണ്ട്. മുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു മണ്ടനെ പോലെ ചിരിച്ചു . 

___________________________________________________________________________

ചങ്ങനാശ്ശേരിയിൽ നിന്ന് പാസെഞ്ചർ കൊല്ലത്തേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളും, വികസനവും ടെക്നോളജിയും ഇഷ്ട്ടങ്ങളും താല്പര്യങ്ങളും വിഷയങ്ങളായി. സുബിൻ കോട്ടുവാ ഇട്ടുകൊണ്ടാണ് വാചകമടി കേട്ടത് എന്ന് ഷിജു പറഞ്ഞു. ഷിജുവിന് മൂന്നുവയസുള്ള ഒരു മകളുണ്ട്. ഷിജുവിന്റെ ഭാര്യ ബാങ്കിലാണ് ജോലി ചെയ്യുനത്. ഷിജുവിന്റെ ജോലി ഭ യങ്കര സംഭവമാണ്. 

അരണ പോയി കുറെ കഴിഞ്ഞാണ് ഷിജു വന്നത്..അരണ വന്നപ്പോൾ ഷിജു ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ എന്നു ഞാൻ ചിന്തിച്ചു പോയി. ഷിജു ശെരിക്കും ചിരിച്ചേനെ. ഷിജുവിനു ട്രെയിനിൽ കിടന്നുറങ്ങാൻ പേടിയാണ് . സ്റ്റോപ്പ്‌ എത്തുമ്പോൾ അറിയില്ല എന്ന പേടി..    

___________________________________________________________________________

" വയ്യ! ജോലിചെയ്യാൻ പറ്റത്തില്ല. വീട്ടിൽ പെണ്‍മക്കൾ ഉണ്ട്. വല്ലതും തെരണം "

അടുത്ത പരീക്ഷണം കണ്മുൻപിൽ ! ഈശ്വരാ...കാശു പോയത് തന്നെ. നിരീശ്വര വാദി പിടഞ്ഞു . 

അരണ മുൻപിൽ നില്ക്കുന്നു ! 

" കണ്ടിട്ട്  ഒരു 'ദയനീയത' ഓക്കേ ഉണ്ട്. വിരലുകൾ ഇല്ല. കൈ മടങ്ങി ഇരിക്കുന്നു.  മുടന്തുണ്ട്. എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കും. മദ്യപിച്ചിട്ടുണ്ട്. അകെ മൊത്തത്തിൽ ഒരു അവസ്ഥ. എന്തൊരു പരീക്ഷണം! ഓട്ടക്കയിക്ക് ഇത്ര ശക്തിയോ? 

"എന്തെകിലും തെരണം. സഹായിക്കണം. വീടുനോക്കേണ്ട കൊണ്ടാണ്. വല്ലതും തെരണം."

 ഇയാൾ യാചകൻ തന്നെ. ചെയ്യുന്ന ജോലിയിൽ തികച്ചും ആത്മാർത്ഥ പുലർത്തുന്ന രൂപസാദ്രിശ്യം. പത്തു രൂപ പോയി. പത്തു രൂപയല്ലേ. പോട്ടെ. പത്തു രൂപ പോയാൽ എനിക്കൊന്നും സംഭവിക്കില്ല. പിന്നെ ഒരു മണ്ടത്തരം ചെയ്തതിൻറെ ചമ്മൽ!  എത്ര കണ്ടിരിക്കുന്നു! 

സുബിൻ സംശയത്തോടെ നൊക്കുനതു പോലെ ഒരു തോന്നൽ മനസ്സിലൂടെ കിടന്നു പോയി. തോന്നലുകളുടെ ആകാശ ഗംഗകൾ മനസ്സിന്റെ  തൂക്കം കൂട്ടി.                                    

സുബിനും ആയി സംസാരിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു! എന്തൊക്കെയോ.. ഓവറാക്കി കുളമാക്കി കാണണം. ഒന്നിനും ഉറപ്പില്ല.  "ഈ നിമിഷം " ജീവിച്ചു തുപ്പുന്ന അരണയായി പരിണമിച്ച മനുഷ്യന്റെ കഥ, മനസ്സിലൂടെ ഓടിനടക്കുന്നു ! 

ഏകദേശം പത്തു മിനുറ്റു    കഴിഞ്ഞു കാണും.

ചില ഓർമകൾക്ക് ക്രിത്യതയില്ലാത്തത് എന്ത് കൊണ്ട്  എന്ന് അറിയില്ല . 

ഇതാ അരണ വീണ്ടും മുൻപിൽ. സഹായിക്കണം എന്ന പഴയ അഭ്യർധനയും ആയി ! ഞങ്ങൾ ചിരിച്ചു.  മതിവരുവോളം ചിരിച്ചു. അരണക്കു മനസ്സിലായില്ല. പത്തു മിനുട്ടുകൾക്കു മുൻപേ സംഭവിച്ച കാര്യം ഞാൻ അരണക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു . ഞാൻ തന്ന പത്തു രൂപ പോക്കറ്റിൽ ഉണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. പക്ഷെ അരണ സമ്മതിച്ചില്ല. അരണ പറഞ്ഞു പത്തു രൂപ തന്നത് അടുത്ത സീറ്റിൽ ഇരുന്ന ആരോ ആണെന്ന് . അരണക്ക് നല്ല ഓർമയുണ്ട്‌! അരണ സമ്മതിക്കുനില്ല.

അവസാനം കൈകൂപ്പി മാപ്പു പറഞ്ഞു! തെറ്റു പറ്റി, ക്ഷെമിക്കണം എന്നപേക്ഷിച്ചു! കയ്യിൽ കാശില്ല, ആളെ ഒഴിവാക്കണം എന്ന് കൈ കൂപ്പി അപേക്ഷിച്ചു ! 

അരണ പോയി, പുതിയ മേച്ചിൽ പുറങ്ങൾ തേടി..മുടന്തി, മുടന്തി..   

അരണയ്ക്ക് വിഷമുണ്ടെന്നും കടിക്കാൻ ചെല്ലുമ്പോഴേക്കും അക്കാര്യം അത് മറന്നുപോകുമെന്നും പണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞത് ഓർക്കുന്നു. വിശ്വാസങ്ങളുടെ വഴി രസകരം തന്നെ !        

കുറെ ചിരിച്ചു! 

ഉള്ളിലെ വിഡ്ഢിയെ ഓർത്ത്...

മനുഷത്വം എന്ന നാണക്കേടിനെ ഓർത്ത്....